Website van Hans en Ivonne van Huessen
Home » Het ongeluk met de boot » Het relaas van Hans

Relaas ongeval.                               6-8-1994

 

D'onze Deux zondag 31 juli 1994

 

We liggen 31 juli 1994 met het pleziervaartuig D'onze Deux afgemeerd aan het eiland De Dode Hond op het Eemmeer.

Om 22.00 uur kondigt zich in de verte onweer aan met veel lichten en weinig klappen op de ZW zijde.

Alles aan boord wordt stormvast gezet en de lijnen gecontroleerd.

Om +/- 22.45 uur vallen er enige druppels en even later weer wat druppels en er komt iets wind uit het ZW.

Spullen uit de achterkuip opgeruimd voor de regen en de tent gesloten en in de kajuit plaats genomen en afgewacht of de bui kwam of overdreef.

Tegen 23.00 uur stak de wind hevig op en barst de bui los.

We schommelen zeer heftig SB / BB en aan de SB zijde schieten de stootwillen tussen de bijboot weg.

Omdat de bijboot nieuw is besluit ik naar de achterkuip ( buiten ) te gaan om wanneer mogelijk de stootwillen terug te drukken.

Mijn vrouw komt ook in de kuip ( allemaal in hevige wind en regen ) om te helpen extra grote stootwillen er tussen te hangen.

Na enige minuten hoor ik een hevige gil op de kant en herken hierin de stem van de voor ons liggende buurvrouw.

Omdat ik denk dat daar iets ernstigs is gebeurd besluit ik polshoogte te gaan nemen en zeg tegen mijn vrouw dat wanneer het niet meer verantwoord is om aan boord te blijven om dan ook van boord te gaan.

ik stap voorzichtig op en kom aan het BB dek en denk daarna op de kant te stappen.

Plotseling besef ik dat ik niet op de wal stap maar tussen wal en schip lig en voor ik iets kan doen komt het schip door de wind terug naar de wal en wordt ik op schouderhoogte gekraakt en hoor inwendig "alles " breken.

Ik besef dat dit geen tweede keer mag gebeuren en zwem / druk mij onderwater door in de lengte richting naar voren waar ik geen klemgevaar meer verwacht.

Daar roep ik in het kolkende water om hulp en na de tweede roep krijg ik antwoord alleen niemand beseft dat ik in het water lig.

Na mijn derde roep vraag er iemand "waar bent u dan " en ik antwoord vanuit het water "ik lig hier in het water "

Direct staan er twee personen bij me maar omdat de wal vrij hoog is en ik nogal zwaar ben is er meer hulp bij gehaald om mij er met vijf man uit te trekken.

En dan vraagt de buurvrouw aan mij "waar is uw vrouw " en ik besef dat die nog in de kuip moet zitten om de bijboot te beschermen en door de harde wind niets van het ongeval heeft kunnen vernemen.

Hetgeen bleek te kloppen en zij werd natuurlijk direct gewaarschuwd en van boord af geholpen om bij mij te kunnen komen en ik vertel haar dat ik echt zwaar gewond ben.

Door een mede watersporter wordt via een auto telefoon 06-11 direct gewaarschuwd.

Ik wordt afgedekt voor de regen en hagel en later met hulp op een kussen gelegd.

De eerste mannen van de Huizer Reddingsbrigade komen en besluiten dat het personeel van een ambulance met een tweede reddingsboot naar het eiland moeten komen omdat ik te zwaar gewond ben.

De broeders uit de ambulance komen en onderzoeken mij op het eiland en ik wordt voorzien van een infuus en een flink aantal injecties.

Volgens mij tegen van alles en nog wat en ik wordt voorzien van een nekband en voorzichtig op de brancard gebonden.

Met veel mankracht wordt ik zachtjes in de reddingsboot geplaatst en voorzichtig naar de ambulance gevaren.

Het is ondertussen windstil en er wordt onderweg een extra politieauto bemanning opgeroepen om te helpen tillen vanuit de reddingsboot de ambulance in.

 

maandag 1 augustus 1994  2.00 uur

In het ziekenhuis in Blaricum worden er 20 röntgenfoto's genomen en de eerste conclusie schrik ik van: rechter sleutelbeen gebroken. linker schouderblad verbrijzeld, diversen scheuren in de bovenkaak en een scheur in de onderlip en deze wordt gelijk gehecht.

 

maandag 1 augustus 1994  3.30 uur

Er volgt overleg met een tweede dienstdoende arts en deze twijfelt over de te volgen weg.

Ik vraag of het mogelijk is mij naar het IJsselland ziekenhuis in Capelle aan den IJssel te verplaatsen voor verder onderzoek en behandeling.

Men gaat daar mee akkoord en om 4.00 uur komt er bericht terug uit het IJsselland zkh. dat men accoord is.

 

maandag 1 augustus 1994  8.30 uur

Vertrek ik per ambulance uit Blaricum.

 

maandag 1 augustus 1994  10.00 uur

Aankomst in het IJsselland zkh.

Verder onderzoek en nog eens 10 tot 15 röntgenfoto's en de eindconclusie volgt:

rechts een sleutelbeen gebroken

links het schouderblad diversen breuken

links het sleutelbeen nabij het schouderblad gewricht gebroken

in de bovenkaak een scheur van 5 cm

en in de onderlip 5 hechtingen.

Geneesadvies is 2 tot 3 dagen pijnbestrijding en daarna indien mogelijk naar huis voor rustige genezing.

 

woensdag 3 augustus 1994  naar huis.

Ik heb best wel pijn maar ondanks dat heb ik toch de hele geschiedenis positief beleeft en zelfs met veel plezierige momenten hoe gek dit ook moge klinken.

Ik heb veel waardering voor alle hulpverleners en vooral de voorzichtige sjouwers en tillers en hoop op een snelle gezonde toekomst.

 

Aldus 6 augustus 1994

C.J. van Huessen

Krimpen aan den IJssel

                                

 

laatste upgrade 29-01-2011